Η οικολογική πολιτική πρέπει να χειραφετηθεί

Η οικολογική πολιτική πρέπει να χειραφετηθεί από τους ‘αφορισμούς της Αριστεράς
Η οικολογική πολιτική πρέπει να χειραφετηθεί από τους ‘αφορισμούς’ της Αριστεράς για τις διεθνείς συνωμοσίες και την ‘κακιά’ Αμερική’. Αυτοί βοηθούν συχνά μόνο τα αριστερά κόμματα να κρύψουν τη γύμνια τους όσο αφορά συγκεκριμένες πολιτικές προτάσεις. Μια οικολογική πολιτική πρέπει να βρει πραγματικούς οικονομικούς πόρους για το περιβάλλον και την ποιότητα ζωής, όποιες και αν είναι οι διεθνείς συνθήκες, μια και κάτω από αυτές τις συνθήκες επιβιώνουν και οι χώρες που έχουν σημαντικές οικολογικές επιδόσεις.
Είναι αλήθεια ότι πολλά εσωτερικά θέματα στην Ελλάδα ‘επιλύονται’ ρητορικά όταν τα ανεβάζουμε στη σκηνή της διεθνους πολιτικής και οικονομίας. Έτσι τα προβλήματα της οικονομίας γίνονται πολύ εύκολα διεθνή προβλήματα χωρίς να παίρνει κανείς υπόψη τους τις εσωτερικές οικονομικές σχέσεις και τις δομές της αγοράς και την αγορά εργασίας. Σε αυτό έχει παίξει σημαντικό ρόλο και η ’φιλολογία’ για την παγκοσμιοποίηση που εύκολα δικαιολογεί ορισμένες αρνητικές οικονομικές πρακτικές των επιχειρήσεων και του κράτους. Ενώ, για παράδειγμα, στην εσωτερική αγορά έχουμε σημαντικές στρεβλώσεις μέσω της παρουσίας κρατικών και άλλων μονοπωλίων και ολιγοπωλίων το πρόβλημα των τιμών και τις ακρίβειας μετατίθεται εύκολα στη πρακτική των πολυεθνικών και άλλων εξωτερικών παραγόντων. Σε αυτό συμβάλει ιδιαίτερα ο κοινός αρνητικός συμβολικός τόπος που συγκροτούν στο δημόσιο λόγο στην Ελλάδα οι ΗΠΑ και ονομαζόμενος διεθνής παράγοντας. Αυτός χρησιμοποιείται σχεδόν από όλους του πολιτικούς χώρους και κυρίως από την αριστερά, ως μια δικαιολογία και ως μία εξήγηση για την κάθε αρνητική κατάσταση. Σε καμία περίπτωση δεν θα σου φέρει κανείς αντίρρηση αν για οποιοδήποτε θέμα στρέψεις και δικαιολογήσεις το πρόβλημα με τις ‘κακές ΗΠΑ’ και τη διεθνη κατάσταση και έτσι είναι εύκολο να μετατοπίσεις το πρόβλημα γενικεύοντας και αφορίζοντας το κακό με ορισμένες σταθερές εκφράσεις και καταγγελίες, χωρίς να είσαι υποχρεωμένος ταυτόχρονα να υποδείξεις καμία λύση. Είναι αλήθεια, ότι αυτή η πρακτική, όσο και αν αναφέρεται σε πραγματικές ή φανταστικές καταστάσεις δεν βοηθάει να επικεντρωθεί η πολιτική συζήτηση στο συγκεκριμένο θέμα και τις πραγματικές διαστάσεις του. Σε αντίθεση με αυτούς τους αφορισμούς, ή άδικη φορολογία, η αρτηριοσκληρωμένη εκπαίδευση, το τεράστιο δημόσιος χρέος που οφείλεται μεταξύ άλλων κυρίως στους εξοπλισμούς και την διογκωμένη απασχόληση στον δημόσιο τομέα είναι κυρίως εσωτερικά θέματα, που με κάποιο τρόπο μπορεί να θεραπευθούν ή να βελτιωθούν με μία εθνική πολιτική. Αυτοί είναι και οι κύριοι παράγοντες που εμποδίζουν να βρεθούν πόροι για μία ουσιαστική παρέμβαση στο περιβάλλον και τη βελτίωση της ποιότητας ζωής των πολιτών. Σε αυτό τον άξονα η πολιτική για την οικολογία θα πρέπει να δείξει ξεκάθαρα τον δρόμο για τους τρόπους που συγκεκριμένες και άμεσες παρεμβάσεις στις αγορές και την οικονομία θα δώσουν άμεσες λύσεις σε οικολογικά και κοινωνικά προβλήματα και θα εξοικονομήσουν τους πόρους για μία πράσινη και οικολογική πολιτική.

Σωτήρης Χτούρης, Καθηγητής ΚοινωνιολογίαςΜέλος των Οικολόγων Πράσινων